Frídagarnir í miðri viku 2

Í gær var tekin fyrir tillaga til borgarstjórnar um að borgin reyndi að semja við stéttarfélög um að færa staka frídaga í miðri viku. Þannig gæfist fólki kostur á að færa frídagana að helgi og búa til þriggja daga fríhelgi.

Mér þykir vænt um þessa þrjá daga og hlakka alltaf til þeirra. Þeir eru ólíkir og eiga sér ólíka sögu. Sumardagurinn fyrsti er fyrsti dagur Hörpu að fornu tímatali. Um hann er getið í elstu heimildum íslenskum og hann hefst alltaf á fimmtudegi. Sumardagurinn fyrsti er dagur þar sem fólk gleðst saman yfir vorinu, margir taka þátt í skrúðgöngu og börnum er enn gefnar sumargjafir. Um hann eru miklar og fornar hefðir eins og lesa má um í Sögu daganna eftir Árna Björnsson. Uppstigningardagur er kirkjuleg hátíð tíu dögum fyrir páska til að minnast himnafarar Jesú Krists og á sér amk sextán alda sögu. Sá dagur er kirkjudagur eldri borgara á Íslandi og er gjarnan notaður til að vekja athygli á handverki og tómstundum eldra fólks. 1. maí er aþjóðlegur baráttudagur verkafólks, þar sem fjölmennar kröfugöngur eru haldnar aðstæðum verkafólks til stuðnings og ýmsum öðrum málefnum. Gangan í Reykjavík var óvenju fjölmenn í ár þegar Græna gangan, ganga fólks sem gekk fyrir umhverfið bættist við, en í þá göngu mættu amk 5000 manns.

Ég er mótfallin því að hægt sé að færa til frí í tengslum við sumardaginn fyrsta, uppstigningardag og 1. maí. Ástæðurnar eru tvíþættar:

1) Ég óttast að um leið og farið verður að róta með þessi frí og þau verða hluti af samningapakka stéttarfélaganna líði ekki á löngu þar til dagarnir tapast sem frídagar launafólks.

2) Ég tel að gildi sameiginlegra frídaga fyrir félagsauð hverfa, bæja og byggða sé ótvírætt.  Hugmyndin um að eiga slatta af frídögum sem ég tek þegar mér hentar er gagnólík þeirri hugsun að eiga frídag með samfélaginu sínu og ber vott um vaxandi einstaklingshyggju.

Góð kona sagði við mig í gær:  ”Ég berst ekki fyrir réttindum launafólks á leiðinni í sumarbústaðinn.” Ég er alveg sammála henni.

Á myndinni má sjá skrúðgönguna á sumardaginn fyrsta koma upp brekkuna á Kristnibraut í Grafarholti. 

Sumardagurinn 2012

kerti

Kerti til sölu Reply

Minnug þess að sumarið er að verða búið ákvað ég að ganga niður í Nóatún í dag og taka út peninga úr hraðbanka. Sólin skein og ég fór af stað berfætt í sandölum með slegið hár og í þunnri peysu. Skammt var liðið á ferðalagið þegar ég uppgötvaði að norðangjósturinn frá Esjunni var kaldur og að vindblásturinn væri nægilegur til að breyta mér í dægilegt lukkutröll. More…

Svarta kaffið

Svarta Kaffið Reply

Svarta Kaffið er uppáhaldsviðkomustaður minn á Laugaveginum. Svarta Kaffið er allt í senn, matsölustaður, kaffihús og bar og ég hef átt þar margar skemmtilegar stundir. Ég uppgötvaði hann fyrir þremur árum þegar elsti sonur minn tók saman við yngstu dóttur eiganda staðarins. Smám saman fór ég að detta inn á Svarta Kaffið við ólíklegustu tækifæri. Nú finnst mér eiginlega ómögulegt að labba Laugaveginn án þess að koma við. More…

Biskupsvísitasía Guðna Ágústssonar 3

Þess vegna tel ég að Davíð Þór Jónsson hafi fullan rétt til að segja að forsetinn sé lygari og rógtunga fyrst honum finnst það og færir fyrir því allnokkur rök. Ég þarf ekki að vera sammála rökunum eða ályktuninni. En ég virði rétt hans til að hafa þessar skoðanir. Hann á ekki að fá neina áminningu, hann á ekki “að gjalda fyrir orð sín” og ég tel ekki að rétt sé að kirkjan “skoði gang sinn að vera með svona þjón.” More…