Bær, sveit og borg

2004-dato:  Sóknarprestur í GrafarholtsprestakalliReykjavíkurprófastdæmi eystra, Skálholtsstifti

  • Ég hef tekið þátt í að byggja safnaðarstarf og kirkju upp frá grunni í Grafarholtinu. Í Grafarholti og Úlfarsárdal búa nú um 5700 manns. Auk mín starfa organisti, barnakórsstjóri, kirkjuvörður og æskulýðsfulltrúi við kirkjuna, allt einvalalið. Ég sat í byggingarnefnd Guðríðarkirkju og var formaður dómnefndar og er afar stolt af nýju kirkjunni okkar. Mér finnst gaman að vera prestur, þjóna við borðið, flytja prédikanir og fá að taka þátt í gleði og sorgum fólks. Starfið er krefjandi en það gefur líka mikið.

2003-2004: Sett prestur í Holy Trinity Lutheran Church, North Caldwell, NJ stiftiELCA, USA.

  • Þjónaði lítilli, lútherskri kirkju í útjaðri NY. Söfnuðurinn var lítill, en fólkið sýndi kirkjunni sinni mikla tryggð og tók virkan þátt í guðsþjónustulífinu. Söfnuðurinn var lagður niður vegna mannfæðar 2005 og ákváðu safnaðarmeðlimirnir að gefa Guðríðarkirkju á Íslandi allt það úr helgidómnum sem við vildum eiga.

2001-2003:  Afleysingaprestur í  ELCA, New Jersey og Nýja Englands stifti.

  • Leysti af presta (helgihald, prédikun, fullorðinsfræðsla) í lútherskum kirkjum. Kirkjugestir voru af ýmsum þjóðernum, kynþáttum og af ólíkum menningarlegum uppruna.

1995-2000: Sóknarprestur í ÓlafsfjarðarprestakalliEyjafjarðarprófastdæmi, Hólastifti

  • Í Ólafsfirði bjuggu um 1200 manns þegar við fluttum þangað en fólksfjöldinn fór niður í þúsund manns um árþúsundamótin. Í fallega fjallareitnum í Ólafsfirði kom ég að endurbyggingu kirkjunnar, tölvufærði legstaðaskrána og skráði sögu kirkjunnar. Mér hefur alltaf fundist tíminn okkar í Ólafsfirði vera mikið þroskaskeið í lífi fjölskyldunnar, þar þjálfaðist ég bæði í prédikun og sálgæslu og þar tókum við ákvörðun um að láta langþráðan draum um doktorsnám í útlöndum rætast.

1990-1994: Sóknarprestur í Staðarprestakalli í Súgandafirði, Ísafjarðarprófastdæmi, Skálholtsstifti

  • Vígð prestur í Þjóðkirkju Íslands 24. júní 1990. Suðureyri var fyrsta prestakallið mitt og fólkið þar tók litlu fjölskyldunni okkar af mikilli gestrisni. Þar bjuggu rétt yfir þrjú hundruð manns þegar við fluttum þangað með Hjalta okkar og íbúatalan hækkaði um heilt prósent fyrir vikið. Ég var komin á áttunda mánuð þegar við fluttum í Súgandafjörð og byrjaði á að fara í fæðingarorlof. Þessu tóku Súgfirðingar með jafnaðargeði og Hraunberg og Guðmar fæddust báðir meðan við bjuggum þar. Ég hefði ekki getað byrjað minn prestskap á betri stað.