Tag: líkami
-
Ótti tröllanna
Í þessum sagnaarfi birtist hin tvíræða staða tröllanna. Þau merkja svo margt samtímis. Þau standa fyrir risavaxna hættu sem að lífinu steðjar, stundum fyrir illsku og fordæðuskap, en líka fyrir jaðarsetningu þeirra sem ekki passa inn í venjulegt samfélag. Tröllin standa því á einhvern furðulegan, þverstæðukenndan hátt bæði fyrir vald og valdleysi, fyrir illt, gott…
-
Enginn þaggar þjóðkirkjuna
Enginn þaggar þjóðkirkjuna meðan hún einbeitir sér að því að greiða götu þjóðarinnar, efla fólki von sem erfingjum eilífs lífs, leitar samstarfs og metur hið myrka jafnt hinu ljósa á hörundi okkar.
-
Hneyksli legsins
Árið er 2012 og staðurinn Grafarholt. Þegar við tölum um boðun Maríu hugsum við um holdtekju, þessa undarlegu þversögn að Guð hafi gerst maður. Og við veltum fyrir okkur hinu sístæða kraftaverki DNA og umlykjandi legs, veltum fyrir okkur næringu, hita, kærleika og takti þess að hvíla í móðurkviði. Sagan af boðun Maríu er þannig…
-
Áramótahugvekja: Þjóðkirkjan á breytingaskeiðinu
Það sem mér finnst áhugaverðast við líkamsmynd Páls um kirkjuna er að megineinkenni líkama er að taka breytingum. Að þessu leyti eru líkingarnar af skipi og líkama gjörólíkar. Það er ekki hluti af eðlilegu ferli skipa að breytast. Þau verða fyrir hnjaski og stórsköðum og svo geta eigendurnir sent þau í slipp til meiri háttar…
-
„Orðið, Öndin, Spekin, Tjaldið“ Prédikun á jóladag 2011 í Guðríðarkirkju
Hvernig túlkar maður Orð sem varð hold með mynd? Spurningin er undarleg, því ef það er eitthvað sem okkur skortir ekki um jólin, þá eru það jólamyndir, myndir af fjárhúsi og jötu og öllu því fólki sem heimsótti það samkvæmt guðspjöllunum, myndir af bjöllum, jólatrjám, klukkum og kertum. En Orð sem varð hold, hvaða myndir…
Afgrunn 